Benim porselen kalbim Karanlık bir çağa düşmüş Tek başına savaşırken Bir aşka esir olmuş Yüz bin parça, hepsi sevgisiz Benim porselen kalbim Herkese duvar örmüş Büyük bir kumar ortasında Gerçeğe göğüs germiş Yüz bin parça, hepsi çaresiz Benimle oyunlar oynadın Kırıldıktan sonra topladın Aynı olmadı Sen hatırlamazsın, ben unutmam Nasıl yandım Yüreğim kandı sana Bir umut avunmaya Sen hatırlamazsın, ben unutmam Nasıl kıydın? Yüreğim kandı sana Bir umut avunmaya Benim porselen kalbim Yalandan bir tenha bulmuş Öfke dolup taşıyorken Bir aşka esir olmuş Yüz bin parça, hepsi sevgisiz PORSELEN TABAK